حرفای مفت

یه گوشم یه در نیمه وازه. یه گوشم بسته 

در که جور شد تخته رو زدم پشتش 

حالا همون چندتایی که می شنوم از در نیمه باز می آیند اندرونی

در چارچوب مغزم کمونه می کنند و دیگر بیرون نمی رود

 بعد چند روز در باتلاق نیمه معیوب منطق مغزم غرق میشوند

آرام آرام. با آستانه ی درد بالا . با صبر و حوصله زیاد خفه میشوند.

غیر از دو پنجره ی دیدگانم که گاهی ابری میشوند آن هم از سر تقصیرات هورمونی

با این تفاصیل حالا

هر چه خواهد دل تنگت بگو 

زر زر زر زر زر زر...