تلخ و شیرین مثل بادام

مدیر من خالی است . مغزش پر از کامواهای قدیمی طوسی است . و ابعاد تفکرش در سطح سایت پر بیننده ی گاف .... در همان حال که به تو گوش فرا می دهد در فکرهای خودش به سر می برد و تلفن های مکررش پر از چانه و مزخرفات سبک سرانه است . شوخی های سطحی و کم مایه اش دلم را به حالو هوایی می زند . دیروز در جلسه ی به آن مهمی که مجبور شدم میان حرف هایم برای مکالمه ی تلفنی اش منتظر بمانم. احساس عجیبی به من دست داد .... چشمانم با فیلتر قرمز رنگی تصویر سازی کرد و عصبانیت با بغض تا گلوگاه دره ی عصبانیتم پیش رفت و در یک لحظه که قرار بود لحظه ی به حتم احمقانه ای باشد.... با خودم فکر کردم قرار نیست همه ی آدم ها" درست...

ادامه مطلب